Krym – Ukraina - Rosja
Krym de iure należy do Ukrainyde facto zaś w 2014 r. Rada Najwyższa Republiki Autonomicznej Krymu ogłosiła deklarację niepodległości Autonomicznej Republiki Krymua następnie Republika Krymu po referendum została anektowana przez Rosję i stała się Krymskim Okręgiem Federalnym Rosji.
Tymczasem Rada Najwyższa Ukrainy zadeklarowała wprowadzenie na Krymie prawa regulującego życie na terenach okupowanych. Deklaracja niepodległości Krymu i wynikające z niej akty nie zostały uznane przez władze Ukrainy i większość społeczności międzynarodowej.
Krym – terytorium tymczasowo okupowane
19 grudnia 2016 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ poparło rezolucję w sprawie pogwałcenia praw człowieka na Krymierezolucja zawierała definicję Krymu jako «terytorium tymczasowo okupowanego» oraz «potwierdzenie nieuznania anektowania» półwyspu przez Rosję.
Krym – położenie
W części wschodniejobok Cieśniny Kerczeńskiejwznoszą się góry Jaiłuotaczające cały brzeg południowy i ku północy rozdzielające się na kilka równoległych łańcuchów górpokrytych gęstym lasem. Na północy przechodzą w stepzajmujący większą część półwyspu. Najwyższym szczytem Gór Krymskich jest Roman-Kosz o wysokości 1545 m n.p.m.drugim szczytem – Czatyr-Dah (starożytne Mons Trapezus1527 m n.p.m.).
Półwysep Krymski ze stałym lądem łączy Przesmyk Perekopski.
Na południu Krymu znajduje się dużo malowniczych miecowościwarowniruin starożytnych budowliklasztorówmeczetów tatarskichpięknych ogrodów i gajów oliwnychnatomiast w części północnej Krymu niemal ich nie ma. Łagodny klimat umożliwia rozwój roślinności o charakterze podzwrotnikowym. Poprzecinane strumieniami dolinysą żyzne i urodzajne.
Krym - historia
8 kwietnia 1783 roku caryca Katarzyna II przyłączyła Krym do Rosji. Od tego momentu Krym utracił swoją suwerenność. Rosjanie wprowadzili swoją administracjęsądownictwo. Wielu Tatarów zostało wówczas wywiezionych na Syberięliczni uciekli do Turcji. Od tego czasu zwiększała się liczba Rosjan na Krymie.
Według XVIII-wiecznej rosykiej propagandy Krym był w czasach antycznych zamieszkany przez plemię Taurów. Ci mieli być spokrewnieni ze Scytamiktórzy byli przodkami Rosjan. Legenda ta była dla carycy Katarzyny IIktóra wiele lat walczyła z
Turkami o panowanie na Krymie pretekstem do przyłączenia spornego terytorium do Rosji.
W roku 1774 potęga turecka upadaale Krym nie od razu poddał się Rosji. W 1783 roku wybucha kolejna wojna Krymu z Imperium Rosykimktóra była końcem niezależności półwyspu. Wówczas powstaje także potężna Flota Czarnomorska. Ostateczne zrzeczenie się Krymu przez Turcję na rzecz Rosji nastąpiło w 1792 roku.
W czasie II wojny światowej półwysep zajęły woka niemieckie. W 1944 roku Armia Czerwona odbiła Kryma ludność krymsko-tatarską oskarżyła o kolaborację z Niemcami. Rozpoczęła się akcja wysiedleńczaa w miece wygnanej ludności przybyli osadnicy rosycy. 10 lat później Krym został włączony w granice Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Krym odgrywał istotną rolę strategicznągdyż z półwyspu można kontrolować niemal całe Morze Czarne.
Krym – do kogo należy?
Z powodu burzliwej historii Półwyspu Krymskiego ludnośćktóra zamieszkiwała półwysep była mieszanką narodowości i kultur. Po rozpadzie ZSRR Krym zrezygnował z niepodległości na rzecz statusu republiki autonomicznej. Stanowiący dawniej część obwodu krymskiego Sewastopol został wyznaczony na siedzibę rosykiej Floty Czarnomorskiej.
Według ostatniego spisu ludności Krymu półwysep zamieszkuje 2,4 mln ludzi. Większośćbo 60,4 proc.stanowią Rosjanieoprócz nich żyją tam głównie Ukraińcy (24,01proc.) oraz Tatarzy krymscy (10,21 proc.).
17 marca 2014 nieuznawane przez Ukrainę władze Autonomicznej Republiki Krymu ogłosiły Krym niepodległym państwem. Następnie zwróciły się do Rosji o przyjęcie w jej skład. Prezydent Rosji Władimir Putin jeszcze tego samego dnia podpisał dekret o uznaniu Krymu za suwerenne i niepodległe państwo. Dzień później nowy twór został kolejnym podmiotem Federacji Rosykiej. Tylko mały skrawek Krymu – północna część Mierzei Arabackiej – pozostał pod kontrolą Ukrainy
Most na Krym
Pierwszy most nad Cieśniną Kerczeńską powstał w trakcie walk na froncie wschodnim II wojny światowej. Został zbudowany przez niemiecką Organizację Todt w 1942 i był mostem linowym. W 1943na osobiste polecenie Adolfa Hitlerazostał zaprojektowany przez Alberta Speera nowyżelbetowy most drogowo-kolejowyktóry miał zastąpić tymczasową konstrukcję i służyć jako droga zaopatrzenia dla jednostek na Przedkaukaziu.
Tuż po wyzwoleniu Krymu spod okupacji niemieckiej budowa mostu została podjęta przez władze radzieckie. Użyto materiałów pozostawionych przez Niemców. Kolejowy most został ostatecznie ukończony w listopadzie 1944; miał 4,5 km długości22 m szerokościa średnia wysokość wynosiła 50 m (w najwyższym punkcie 68 m). Już podczas pierwszej zimy most zniszczyła kra.
W 1952 utworzone zostało w miecu mostu połączenie promowe. Sprawa odbudowy mostu powróciła po rozpadzie Związku Radzieckiegojednak Cieśninę Kerczeńską dzieliła już wtedy granica rosyko-ukraińskaa rządy Rosji i Ukrainy nie były w stanie się porozumieć. W 2010 prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz i prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew podpisali porozumienie dotyczące budowy
mostu przez cieśninę. Jednak w 2014 roku wybuchł konflikt ukraińsko-rosyki. Rosyka interwencja wokowa na Krymie doprowadziła do aneksji tego terytorium i budowa mostu stała się istotna dla stworzenia zarówno drogowegojak i symbolicznego połączenia pomiędzy Krajem Krasnodarskim a Republiką Krymu.
Na moście zaplanowano cztery pasy ruchu dla aut oraz dwutorową linię kolejową. Przeprawę nazwano Most Krymski. Drogowa część została otwarta w maju 2018 roku. Otwarcie mostu potępiła UkrainaStany Zjednoczone i Unia Europeka. W lipca 2018 UE nałożyła sankcje na sześć przedsiębiorstw uczestniczących w budowie mostu. Rada UE uznałaże most został wzniesiony z naruszeniem prawa międzynarodowegona nielegalnie anektowanym przez Rosję Krymie i „ma na celu osłabienie integralności terytorialnej i niepodległości Ukrainy”.
